این مطلب ۲۰ بار خوانده شده

دشمنی با ریش

من شاهد بودم که یک روز عراقیها، آن قدر با پاره سنگ و بلوکهای شکسته سیمانی، به صورت دو نفر از دوستان ما – که فراموش کرده بودند ریش خود را بزنند- کشیدند که پوست صورتشان کنده شد؛ به طوری که تا سه ماه، زخم صورت آنان بهبود نیافت.
نسخه مناسب چاپ

در زمان اسارت، اگر اسیری کمی موی صورت داشت، آن را با کبریت یا فندک می سوزاندند.

من شاهد بودم که یک روز عراقیها، آن قدر با پاره سنگ و بلوکهای شکسته سیمانی، به صورت دو نفر از دوستان ما – که فراموش کرده بودند ریش خود را بزنند- کشیدند که پوست صورتشان کنده شد؛ به طوری که تا سه ماه، زخم صورت آنان بهبود نیافت.

راوی: آزاده سید عیسی علامه- لامرد

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.